Тошпўлат Йўлдашевнинг “игры на вере” - деб аталган мақоласига
Бисмиллахир рохманир рохийм!
Тошпўлат ака, бисмиллох калимаси сизга салбий тасир қилиб ичингиздаги шайтонларингиз жунбушга келган бўлса хам, бу сизнинг муоммоингиз, сиздан кечирим сўрамайман. Бу сўзни сиз хохласангиз хам айтамиз, хохламасангиз ҳам. Сиздан олдин ҳам айтилган, сиздан кейин ҳам қиёматгача айтилади. Хотиржам бўлинг.
Ёзган мақолангизни ўқиб менга студенлик давримдаги Қолдибоев деган профессор ёдимга тушди
У бизга жахон тарихидан лексия ўқирди. Кўриниши совуқ, юриш туриши совуқ, юзи нурсиз бир одам эди. Биринчи кўришимда юзига қараб бир жирканиб оласан киши, ўшанда “турқи совуқ” деган гап худди шу одам учун айтилганми деб ўйлардим, хар холда 18 ёшли ғўр бир талаба эдик. Кейинчалик нега унинг юзи шударажада нурсиз эканини тушиниб етдим. У одам ўз даврида партия менклатурасининг обрўли бир вакили бўлган экан. Атэист албатта, чин дилдан ич ичидан атэист. Дарслари мобайнида ўзининг мусулмонларга, Исломга бўлган душмонлигини яширмасди. Бир куни, бироз бу хақда гап хам очди, ва очиқ Ислом душмони эканини тан олди.








